پروانه ها
به نام چاشني بخش زبان ها حلاوت بخش معني در بيان ها
اين روزها به دليل مشغله هاي فراوان نمي توانم خيلي از بحث ها و حرف ها را كه دوست دارم، براي شما ياران مهربان مطرح كنم.فعلا با غزل پروانه ها پاسخي به همه ي محبت هايتان مي دهم .تا كه قبول افتد و كه در نظر آيد. شايد بهترين ويژگي اين پنجره ي مجازي يافتن دوستان خوب و همدل باشد كه بسياري از آنها را تا كنون نديده ام . براي همه ي شما آرزوي موفقيت و سلا متي دارم.راستي عيد فرخنده ي غدير را به همه ي شما عزيزان تبريك ميگويم.اميد كه پوياي راه علي /ع/باشيد.
" پروانه ها "
پروانـــــــــه ها چــــــقدر غريــــــــبانه زيســـتند
يك عــــــمر سينه سوخته مردانه زيستند
فريادشــــــــان به لـــب نرسيدوبه حكم عشق
با عــــاقلان شــــــــب زده بيگانه زيسـتند
بـــــالي به پاكــــي دل گــــــلبرگ داشـــــتـند
بي كــــــينه،ســـاده،آينه،ديوانه زيسـتند
يعني تمام هستي من بي دلــــــــيل سوخت
درشــــــــام مردمي كه پي دانه زيسـتند
ما شعله نوش سينه ي خويشيم آســـــــمان!
بنـويس بر مزار كه<<مستانه زيستند>>
با جـــــــرم عشق زنده به گورند و شعله پوش
مـــــردان ساده دل كه به ميخانه زيستند
اي عشق! عشق! عشق!بسوزي كه سوختند
آنـــــــان كه با فـــــــريب تو پروانه زيستند
خلیل شفیعی هستم.گاهگاهی مرتکب شعر می شم چند تا کتاب چاپ کردم ولی هنوز خیلی چیزاس که باید یاد بگیرم.مشغله های زندگی و شغلی خیلی بهم فرصت پرداختن به شعرو نمی ده شاید این روزها جدی ترین فعالیت ادبیم همین پنجره ی مجازی باشه.