شب بی روزن
سلام دوستان مثل همیشه مشغله ها وبلاگم رو از یادم برد این بار هم یه کار دیگه براتون دارم
در آغوش خيال من نمي خوابي چرا امشب
چرا از خلوت آيينه مي راني مرا امشب
به گرد خويش مي تابم، نمي تابم غم دل را
قيامت كرده ياد تو در اين خلوت سرا امشب
در اين شبهاي بي روزن به ديروز نگاه او
بيا از خويش بگريزيم تا فردا دلا امشب
نمي ترسي اگر از آه مظلومان تماشا كن
عروج دستهايم را به عرش كبريا امشب
شفق پوشيده كوچيدي و آبم كردي و رفتي
تن مهتاب مي سوزد درون اشكها امشب
«تگرگي نيست مرگي نيست» رقص زرد برگي نيست
« زمستان» را تماشا كرده ام امروز تا امشب
فقط يك آه ديگر مانده تا رفتن از اين بوران
سپيداري تبر بوسيده مي افتد ز پا امشب
خلیل شفیعی هستم.گاهگاهی مرتکب شعر می شم چند تا کتاب چاپ کردم ولی هنوز خیلی چیزاس که باید یاد بگیرم.مشغله های زندگی و شغلی خیلی بهم فرصت پرداختن به شعرو نمی ده شاید این روزها جدی ترین فعالیت ادبیم همین پنجره ی مجازی باشه.